Kinder- en jongerenwerk rond Smila

Hieronder kunt u het tweede deel van het reisverslag van Dirk en Mineke Verhoek lezen.

Vrijdag 24 juli 2026

Vanmorgen zijn wij om 6 uur vertrokken uit de kerk. We hebben een lange rit voor de boeg. Wat een prachtige natuur, wat een vruchtbaar land. En dan te bedenken dat verderop alles kapot geschoten word. Om 17.15 stopten wij en zochten een hotel. Dirk was hier eerder geweest, maar het was vol. De dame hielp ons iets anders zoeken wat vlakbij was. De dame belde en regelde het toen we aan kwamen lopen stond iemand ons buiten al op te wachten. Wij hopen morgen naar Smila te reizen, nog ongeveer 2,5 uur rijden. Daar hoopt morgenavond het transport van MirWam ook te arriveren.

Zaterdag 25 juli 2026

Vandaag zijn we veilig aangekomen in Smila. We werden hartelijk ontvangen en kregen een maaltijd. We wachten op onze tolk Amil. Dirk en ik brengen de bus op orde. De vrachtwagen was hier om 20.15 uur en wij reden hen tegemoet. Bij het depot lossen we een deel van de vracht. Om 22.00 uur zijn we weer op onze slaapplek. We dronken thee en de chauffeurs kregen een maaltijd. We hopen morgen met elkaar naar de kerk te gaan.

We waren onderweg gestopt bij een markt . Geen keuringsdienst van waren!

Deze kleine man wist wat hij nodig had:

Het lossen van de truck:

Maandag 27 juli 2026

Gisteren was een indrukwekkende dag. We gingen met elkaar naar de kerk die om 9 uur begon. Er werd gesproken over de onvruchtbare vijgenboom en dat God zoveel geduld met ons heeft. Maar niet voor altijd! Er werd gezongen. Ook wij hebben met ons 4-en gezongen. De klem van bekering drong door alles heen. Na de dienst eten we met elkaar.

Dan maken we ons klaar om naar de volgende dienst te gaan in een klein kerkje. De meeste bezoekers waren oudere vrouwen. Het gezang werd begeleid door een trekharmonica, het was een oud beestje maar klonk nog mooi. De man vroeg of we misschien konden kijken naar een andere. Ook in deze dienst werd aangedrongen op bekering. Dat het geen uitstel kan hebben. Het is al zolang oorlog, de Heere heeft hier iets mee te zeggen. Bekeer je heden! Ook hier zongen wij en Dirk sprak een paar woorden, die vertaald werden door Amil, onze tolk. We spraken na de dienst met een oude vrouw. Ze nodigde ons uit om in de winter weer te komen.

We moesten snel verder naar een evangelisatiedienst waar ongeveer 200 mensen waren. Amil sprak hier uit Jeremia 6:16. Er werd met aandacht geluisterd, mensen waren bewogen. Amil zong liederen, de Heere gaf hem een stem om God te eren, vertelde hij. Na de dienst van 2,5 uur kregen de mensen die het wilden een Bijbel. Een vrouw riep gretig: “Die wil ik!” Ook kregen mensen een voedselpakket. Inmiddels was het 20.30 uur en we gingen naar ons slaapadres. Daar stond een maaltijd voor ons klaar.

Dinsdag 28 juli 2026

We zijn gisteren weer veilig op ons logeeradres aangekomen. Het was een lange dag met veel ontmoetingen. Iedereen heeft een verhaal over de oorlog, over verdriet. Je hoort en voelt de pijn. Maar ook dat ze hun leven in Gods hand leggen.
Er wordt hard gewerkt aan een vluchtelingen opvang. Daar brachten de chauffeurs hun vracht heen. Veel zonnepanelen en een batterij en omvormer. En ook veel kleding, bedlinnen, keukenspullen, borden, pannen, bestek, enz. En ook medische spullen. Met elkaar werd de vracht gelost. Wij moesten nog een generator mee terug nemen en hopen die vandaag te lossen. Toen we bij ons logeeradres kwamen was er feest. Het 14e kleinkind was geboren. Moeder en haar 2 dagen oude zoontje kwamen ook. We aten met elkaar en zongen liederen om de Heere te danken voor wat Hij gaf. Het is hun 4e kindje.

Dit is het vluchtelingen huis:

We gaven kinderen tasjes met snoep en speelgoed die wij gesponsord kregen:

Deze foto’s kregen we van blije kindjes:

Afgelopen zondag was er een doopdienst:

Woensdag 29 juli 2026

Gisteren was een drukke dag met voorbereidingen voor de kinderevangelisatie. Er hopen rond de 90 kinderen te komen, die ook eten krijgen. Een hele organisatie en veel denkwerk voor het gezin waar wij logeren. We hebben ook voedselpakketten naar de gevangenis gestuurd. Ze onderhouden hun broeders die in de gevangenis zitten.
In de avond bezoeken we weduwen die hun man zijn verloren in de oorlog. Eerste gezin: een moeder met 4 kinderen, waarvan één invalide is. Wat opviel is dat de kinderen hunkeren naar liefde. Ze hebben angst dat is te merken. Moeder verteld daarvan dat ze bang is om haar kinderen naar school te laten gaan, al is er wel een schuilkelder. Vladimir wijst haar op die ENE Schuilplaats. Hij zegt: “Hier beneden is het niet, we moeten dit eenmaal verlaten en hoe spoedig kan dat zijn. Kun je God dan ontmoeten?” De vrouw beaamt het, maar zit zo vol met haar problemen die ze wil en moet delen. We bedachten met elkaar dat het misschien fijn zou zijn dat die invalide jongen een elektrische rolstoel kan krijgen. De jongen glunderde alleen al toen hij het hoorde. Vladimir zei tegen de jongen: “Bidt er maar om, dat doen wij ook voor jouw.” Dirk moest een gebed doen en Vladimir zei: “Jullie moeten allemaal amen zeggen, vertrouw op de Heere dat Hij het doen zal.”
Zo bezochten we nog een weduwe met 2 kinderen. Ook daar was verdriet en veel vragen. De vrouw is nieuwsgierig naar Gods Woord, ze was eerst verhard, maar heeft nu veel vragen. Het was goed om daar te zijn, we brachten voedselpakketten en andere spullen bij de weduwen . Het was laat toen we bij ons logeer adres aankwamen.

Hoe blij kan je zijn met een auto dat je een uur op schoot zit en alles verteld wat je aan de auto ziet:

Hartelijk dank voor jullie steun. Moge God jullie zegenen en rijkelijk belonen. Dank jullie wel voor de luiers en het speelgoed. Alle hulp is van onschatbare waarde voor ons. Moge God jullie rijkelijk zegenen. (Ik heb dit vertaald met Translate . We kregen dit van mensen die wij met kerst geld hebben gegeven. Zij hebben voedselpakketten gekocht en haardhout):

Donderdag 30 juli 2026

We zijn gisteren met het evangelisatiekamp begonnen. Er waren veel jongeren van 14 tot 16 jaar. Ze moesten Bijbelteksten leren en je zag ze overal oefenen en leren. Ze kregen daar punten voor en als ze genoeg punten hadden konden ze iets krijgen bij de ‘koffieshop’ een kraampje met van alles te koop. Wij wilden graag koffie, maar moesten eerst een tekst uit de Bijbel opzeggen. Het zag er erg goed verzorgd uit. Er werd geknutseld en gespeeld. Er was een trampoline (gesponsord door MirWam), daar werd veel gebruik van gemaakt. In de middag was er Bijbelstudie door middel van vragen die opgezocht moesten worden in de Bijbel. Deze jongeren weten niks van de Bijbel. Er werd goed meegedaan, sommigen waren heel serieus bezig. We spraken met de jongeren, er waren er die konden Engels of ze probeerden het te spreken. Ze hadden veel vragen, o.a. ook wat we hier komen doen in Oekraïne. We vertelden dat we hulp bieden waar nodig is, en dat we ons door God laten leiden. Zijn liefde is groter dan de onze. Door Zijn goedheid zijn wij hier. De taal is dan echt een barrière. Maar liefde kent geen taal. Ze vroegen of we morgen weer komen. Dat beloofden we.

We gingen naar ons logeeradres om te eten en vervolgens een weduwe te bezoeken. Ze is voor de tweede keer weduwe, haar eerste man is door een hartstilstand overleden en haar tweede man door de oorlog, maar zijn lichaam is niet gevonden. Daarom krijgt ze geen geld van de staat. Ze bleef achter met 3 kinderen, haar oudste zoon koos ervoor om militair te worden, wat zij natuurlijk niet goed vond. Ze maakt zich zorgen, het is 2 maanden geleden dat ze hem heeft gesproken. Wat een leed en verdriet, haar jongste kind is 5 jaar. Vladimir wijst haar op Gods Woord: lees er in! Daar wordt je onderwezen. Daar vindt je God!

Een andere weduwe had 2 kinderen. Ze vertelde over haar zorgen en moeite. Haar dochter van 15 wilde er eerst niet bij zijn, later kwam ze toch. Haar man is ook gesneuveld in de oorlog. Ze is verbitterd, Vladimir drong aan op bekering. De Heere wil je zonden vergeven, door onze zonden gebeuren deze dingen. We eindigden met gebed of de Heere ze wil zegenen. Niet door kracht, noch door geweld, maar door Zijn Geest zal het geschieden.

Deze vrouw verloor 2x haar man: