Jeugdwerk Roma’s Tyra Bistra
Donderdag 16 juli 2026
Donderdagavond zijn Dirk en Mineke Verhoek vanuit Nunspeet samen vertrokken voor een reis naar de Oekraïne. Op de planning staat eerst een aantal bezoeken in het Karpaten gebied, voor (kinder-)werk onder de Roma’s, samen met een groep uit Duitsland. Daarna zullen ze D.V. rond 25 juli doorreizen naar Smila in centraal Oekraïne om oorlogswezen en -weduwen te bezoeken.
Bidt u mee met hen voor een veilige reis ? En ook voor de leidinggevende broeders, de evangelisatie onder (Roma)kinderen, en voor de vele vluchtelingen en allen die het moeilijk hebben en of de Heere de oorlog wil doen ophouden?
Hieronder kunt u het eerste deel lezen van het verslag van hun reis.
Vrijdag 17 juli 2026
Vanmorgen was stonden we om 6 uur op en hebben we Psalm 124 gelezen. “Onze hulp is in de Naam des Heeren, Die hemel en aarde gemaakt heeft.” We begonnen aan de lange reis naar het oosten. Geen eindeloze files, geen wegwerkzaamheden die roet in het eten gooiden, en de kilometers vlogen onder de wielen door. Het mocht vandaag écht voorspoedig gaan. Inmiddels is de avond gevallen. De teller heeft heel wat kilometers gemaakt en we zijn nu op de plek van bestemming waar we hopen te slapen. We zijn een uur voor de Oekraïense grens. Morgen hopen we vroeg te vertrekken en hopen en bidden op een voorspoedige grenspassage. Gedenk ons in jullie gebeden.
Zaterdag 18 juli 2026
Rond 14.00 uur zijn we veilig de grens over gekomen. Bij de kerk hebben we eerst een groot deel van de spullen uit de bus uitgeladen. Vanmiddag waren we bij het huis wat afgebrand was in februari. Het huis is opnieuw opgebouwd. Ze willen iedereen bedanken voor de gebeden en de giften. God alleen de eer!
De brand in februari:

Het huis is nu bijna klaar:

Vanavond waren we bij het Romakamp waar we de kinderevangelisatieweek besproken hebben. Het was fijn om hen weer te ontmoeten. Het was een lange en indrukwekkende dag. Allen een gezegende zondag toegewenst.
Maandag 20 juli 2026
Gisteren hadden we een dienst om 9 uur, die om half 12 eindigde. Er waren verschillende sprekers. De kern was: “Niet door kracht, noch door geweld, maar door de kracht van de Heilige Geest. Er is niets in ons te roemen.” We zongen met elkaar en er werd voor ons gezongen. Na de dienst aten we met elkaar. Om half 2 gingen we naar de Roma om daar een dienst bij te wonen. We liepen de thabor (het Roma kamp) over, dan huilt je hart. Alleen de Heere kan uitkomst geven. We gingen bij de familie kijken waar we het huisje voor bouwen. Om 6 uur waren we weer in de kerk waar we slapen. We aten gezamenlijk en hadden goede gesprekken met elkaar. Er werd veel gezongen.
De oude situatie:

De nieuwe situatie, het huisje is bijna klaar:

En nog een heel schrijnend voorbeeld, waar een gezin woont met drie kinderen en waar hulp dringend nodig is:

Vanmorgen begonnen we met Bijbelstudie en gebed. We lazen Mattheüs 18:1-4: “Laat de kinderen tot Mij komen!” Zo toepasselijk! De Heere heeft geen onderscheid in kinderen, ook de Romakinderen moeten bekeerd zijn. Er werd vooral een zegen gevraagd over deze dag of de Heere de kinderen rust wil geven zodat ze het Woord horen.
Daarna begon het kinderkamp. Op een veld hebben we een tent neergezet. Er kwamen 65 kinderen. Er werd gezongen en de kinderen zongen mee. Het Bijbelverhaal van de geraakte man die door 4 vrienden bij de Heere Jezus werd gebracht, werd verteld. En er werd een Bijbeltekst geleerd. De kinderen waren aandachtig en luisterden stil. Een klein jongetje, die in de zomer op het veld woont samen met zijn ouders (zij zijn koeienhoeders) was nog nooit eerder geweest. Hij luisterde vol aandacht en probeerde de liederen mee te zingen. Ook de Bijbeltekst leerde hij. Hij bleef de hele dag. We hopen en bidden of de Heere het wil zegenen. Ze kregen vanochtend en vanmiddag eten dat ze normaal niet altijd krijgen. In de middag deden we spelletjes op het veld en er was een rivier waar de kinderen in speelden. Er werd geknutseld. Het was echt een fijne dag. Wat vooral opviel was dat het stil was tijdens het Bijbelverhaal. Om half 6 waren we weer terug bij de kerk waar we voorbereidingen troffen voor morgen.
Het kinderkamp:

Dinsdag 21 juli 2026
Vanmorgen begonnen we met een Bijbelstudie uit 1 Timotheüs 4. We dachten met elkaar na over vers 7-8: “Waar zijn wij druk mee? Wat is ons leven en wie zijn wij voor God?” We zongen liederen en baden met elkaar.
Beneden hebben we met elkaar brood gesmeerd voor de kinderen van de Thabor. Daarna gingen we naar het veld om alles voor te bereiden voordat de kinderen kwamen.
Vandaag ging het Bijbelverhaal over de storm op zee. De Heere Jezus wandelde over de golven en de discipelen waren heel bang. Er was weer aandacht voor Gods Woord. Er werd veel gezongen met de kinderen, ze zingen uit volle borst mee. Buiten deden we spelletjes en werd er gekleurd. De voorganger vroeg of de kinderen de Bijbeltekst ook kenden. Heel veel kinderen wisten het nog en zeiden hem op. Dan ben je stil verwonderd .
Dirk en ik zijn na het eten weg gegaan. Wij brachten een bezoek aan de vrouw van Walotja in de bergen. Haar man is in de gevangenis, omdat hij het zwaard niet wil opnemen. In de gevangenis mag hij rijk van Zijn God getuigen. We blijven hier slapen en hebben de bus vol geladen met pakketten voor een andere thabor. Morgenochtend hopen we daar heen te gaan om de pakketten te brengen. Bidt voor Walotja en zijn vrouw in deze moeilijke omstandigheden.
Knutselen en kleuren:

Woensdag 22 juli 2026
We vertrekken bij de vrouw van Walotja. Het was goed om bij haar te zijn. We rijden 2 uur naar een andere thabor om pakketten te brengen die wij bij Walotja’s vrouw hebben geladen. We brengen daar 40 voedselpakketten en we blijven tot na het middageten. Ook daar word het Woord van God verteld, er wordt gezongen en er worden Bijbelteksten opgezegd. De kinderen eten aardappels met groente en vlees vandaag. Je ziet ze genieten. Wij gaan met anderen naar nog een andere Thabor, een kleine nederzetting. Ook daar lossen we voedselpakketten. De Duitse broeders brengen ook hier het Woord van God over de roeping van Samuel in de tempel. Er werd aandachtig geluisterd en er werd gezongen. En ook hier moesten de kinderen Bijbelteksten opzeggen. De kinderen zijn op zoek naar liefde. Ze kruipen op je schoot en leggen hun hoofdjes tegen je aan. We vertrekken weer naar de kerk waar we slapen. We krijgen bericht dat we een kerkdienst hebben in de tent op het veld. Daar zijn de ouders uit de Thabor ook. We zongen eerst liederen en toen kwam de voorganger. Hij sprak ernstig en waarschuwde voor alle verleidingen die op ons afkomen bijvoorbeeld via internet. Het is zo gevaarlijk, je komt dingen tegen waar je niet mee in aanraking wilt komen. De Heere Jezus heeft zo zwaar en diep moeten lijden. Hij wil niet dat we een beetje Hem dienen en een beetje de wereld. Er werd met aandacht geluisterd. Daarna gingen met elkaar eten. Wat opvalt is dat hier ieder moment benut wordt om het Woord van God te horen of te bezingen.
Voedselpakketten laden in de bus:

De kinderen zijn op zoek naar liefde:

Donderdag 23 juli 2026
Vandaag is de laatste dag met het kinderkamp. Het was een fijne dag met elkaar. De kinderen kregen allemaal een tasje mee naar huis. Met shampoo, een tandenborstel en tandpasta, snoep, koek en een bellenblaas. Allemaal gekregen in Nederland!
Dirk en ik wilde het laatste stuk naar het veld lopen. Maar er kwam een paard en wagen aan en die vrouw nodigde ons uit in de kar. Dat hebben we gedaan. De vrouw was hoogzwanger en haar zoon mende het paard. Het was een hobbelige rit, maar wel leuk.
Toen we terugkwamen bij de kerk, gingen de Duitse broeders opruimen. Zij zijn vanavond vertrokken. Wij hopen hier vannacht nog te slapen. En zo de Heere wil vertrekken wij morgenochtend om 6 uur naar Smila in centraal-Oekraïne.