Hulptransport en bestuursreis Merefa (2)

Woensdag 11 november 2026

Dinsdag hebben we na 1450 km rijden bijna de grens bereikt na een vrij voorspoedige rit. We slapen nog in Polen, in een hotelletje. We openen de dag samen met een overdenking uit Johannes 15:4: “Blijf in Mij”. We melden ons vroeg bij de grens. Tot onze verwondering staan we in 45 minuten aan de andere kant. Nu gaan we onderweg via Lviv, Ternopil naar Vinytsia.

Dinsdag bereikten we na 1450 km hotel in Rodymno, nog 30 km van de Oekraïense grens.

Onderweg in Oekraïne regelen we nog de inkoop van aardappels en uien. Als de trailer van Heimen deels leeg is, kan hij deze nog ophalen voor Merefa. Na 480 km zijn we in Vinytsia. Daar hebben we een bespreking over jeugdwerk en de planning D.V. van het volgende zomerseizoen. Dit werk onder ongelovige kinderen wordt al jaren door MirWam gesteund. Intussen valt de stroom uit. De stad wordt aardedonker, er is geen straatverlichting en de hoge flats tekenen zich als donkere kolossen af tegen de sterrenhemel.

Hierna gaan we met diaken Yakob Mashnitski onderweg naar de evangelisatiepost in Kopaigorod, 60 km van de Moldavische grens. Het is op het platteland, een klein dorp te midden van uitgestrekte velden. Ook hier is alles in een inktzwarte duisternis gehuld. Op de post wordt bij zaklamplicht de dienst gehouden. Jaap spreekt over de blinde Bartimeüs. Er is jeugd. Er wordt gezongen. Johan sluit af over Markus 1:14-15: Is uw paspoort voor het Koninkrijk Gods al afgestempeld?

Laat komen we terug in Vinytsia. Pas als we net weer in de stad zijn, floept de stroom weer aan. In een flatwijk met tientallen torenflats overnachten we. Na nog thee en een bespreking slapen we in op twee uitgeklapte divans in de huiskamer. Om 2.50 uur is er lang luchtalarm. Om 5.00 uur gaat de wekker. We gaan onderweg naar Dnipro, 590 km verderop. Daar komt later vandaag ook de trailer aan.

Evangelisatiepost Kopaigorod. Dienst bij zaklamplicht. De kerkbanken zijn afkomstig van de Vrije Oud Gereformeerde Gemeente in Oldebroek.

Overnachting in door stroomuitval geteisterd Vinytsia. In het appartement waar we sliepen staat een goede batterij voor noodstroom. Rondom is het duister.

Parallel aan ons rijden Heimen en Marco van de Brink met de trailer oostwaarts. In Kivertsji in West Oekraïne werd 3 meter vracht gelost en overgeheveld naar een kleiner transport.

Donderdag 12 november 2026

Om 5.15 uur zitten we aan de ontbijttafel in de flat in Vinytsia. We openen vandaag uit Mattheüs 11:28-30 en dan met name vers 29. Wat houdt dat in? “Neem Mijn juk op”. Om 6.00 uur gaan we op pad voor de circa 570 km (7 uurtjes rijden over drukke tweebaanswegen) naar de in opbouw zijnde vluchtelingenopvang in Novo Alexandrivka, niet ver van de stad Dnipro. De bedoeling is om hier evacuees op te vangen uit de frontzones.

De trailer arriveerde om 9.00 uur, en laadde uit: keukengerei, koelkasten, matrassen, demontabele klerenkasten en beddengoed.

Eerder brachten we o.a. pallets solarpanelen, 20 kVA batterij, enz. Wij arriveerden met de Hilux om 12.45 uur voor een bespreking inzake verdere inrichting van het interieur. We maakten kennis met de eerste bewoners. Hierna vertrokken we, dwars door de grote stad Dnipro, naar Merefa bij Charkov. Op de laatste trajecten zien we de nodige sporen van luchtaanvallen op o.a. benzinestations. Vroeg in de avond komen we aan, na een rit vanuit Rhenen van ruim 2.800 km. Wat een blij weerzien, en welk een hartelijk welkom wachtte ons. Vanuit deze plek zullen we de komende dagen betrokken zijn bij evangelisatie onder o.a. geëvacueerden uit de frontsteden.

Heimen en Marco zijn na het uitladen van de vracht voor 60% leeg en rijden terug naar Uman in centraal Oekraïne. We kochten, via de bekende Nederlandse boer Cees Huizinga, gisteren onderweg 6 ton uien en bij een handelaar in Brovary 6 ton aardappels. Die halen ze op en komen dan vervolgens ook naar Merefa. We sluiten de dag af met een maaltijd, gebed en zingen bij voorganger Misha en zijn vrouw Maria, en evangelist Andrej Tsjubenko.

Dnipro, stad met 940.000 inwoners. 20 km voor de stad valt het GPS signaal uit, dus ook de navigatie. Dit is als bescherming tegen drone aanvallen. Het is altijd weer een uitdaging om dan je weg te vinden in deze wirwar van wegen.

Stanislav met zijn vrouw Layla. Hij is de organisator van dit project, waarbij de Nederlandse Stichting Onder het Kruis het gebouw casco heeft geleverd en helpen opbouwen. Anderen, waaronder MirWam helpen met de inrichting. Maar de financiën en de mankracht zijn beperkende factoren. Er moet nog veel gebeuren!

Solar op het dak, een grote batterij (in september gebracht door MirWam). Als de zon schijnt werkt het…. (dus niet op deze grijze regenachtige dag).

We inventariseerden wat er nog nodig is: bedden, compacte kasten, beddengoed, een complete keuken, 500 m2 linoleum, inrichting voor de zaal voor samenkomsten, enz. Dus wie nog tips heeft…van harte welkom!

De eerste twee bewoners arriveerden: Tanja en haar zoon. (Eerder dit jaar ontmoetten we Tanja nog enkele keren in de evangelisatiediensten in Slavjansk.) Eind oktober zijn zij geëvacueerd uit onder vuur liggend Slavjansk. Alles achterlatend, en dan nu samen een kamer van 5×4 meter. Helpt u mee hen en hun medebewoners wat meer comfort te geven?

In Merefa worden nog verschillende nuttige spullen overgedragen aan Mishja zoals een brancard uit de Gereformeerde Gemeente in Terneuzen.

Woensdag onderweg kochten we bij Uman uien en in Brovary aardappelen. Deze zijn door hen gisteren voor ons verpakt in kleine 5 kg zakjes. Dat is handig met uitdelen. Heimen en Marco zijn van Dnipro terug gereden naar centraal Oekraïne en zijn intussen met wat nog aan goederen uit Nederland in de trailer – volle bak – onderweg naar ons in Merefa. De trailer wordt efficiënt benut zo!