Hulptransport Dnipro en Merefa (2)

Vrijdag 18 september 2026

Het is nog donker als we vertrekken van Smila. We nemen hartelijk afscheid van Anna en Vladimir. Onze planning zit weer vol voor deze dag. We gaan eerst richting Uman, waar we producten gaan laden op één van de locaties van Kees Huizinga. De laatste 50 km gaat de gemiddelde snelheid terug naar amper 40 km/uur door het slechte wegdek. We krijgen nog koffie van onze landgenoten en we kijken onze ogen uit in de kolossale loodsen voor de uien. Willem Jansen, die hier werkt en mede-eigenaar is, vertelde dat de bewaarloodsen in Kiev zijn vernietigd in.
Onze volgende bestemming is Brovary, waar we nog aardappelen bijladen. Ook hier zijn we vlug geladen en beginnen we aan het laatste reisdoel Merefa. Hier staan de mannen al te wachten om 22:00 uur om een gedeelte van de aardappels in te pakken die zaterdag mee moeten. Misha verzamelt eerst de broeders en we danken de Heere voor Zijn bewaring.

Uienopslagloods

De losploeg van vrijdagavond

Zaterdag 19 september 2026

Na een goede en wat langere nacht gaan we vandaag mee met Andrei richting Charkov. Van Misha horen we dat ze tot 01:00 uur vannacht bezig waren om voedselpakketten te maken, die we nu meenemen. Er staan 3 diensten op het programma. In de regio zijn 54 plaatsen met vluchtelingen waar ze kunnen evangeliseren. Ze komen nu op 15 plaatsen.

De eerste dienst is in een gebouw aan de Heorhiija Tarasenkastreet, waar ze nog nooit zijn geweest. Er zitten ongeveer 60 mensen aandachtig te luisteren.

De tweede dienst is in een zaal van het Revalidatiecentrum “Sanatoriy Berminvody”, waar we al verschillende keren geweest zijn. Hier zijn ongeveer 40 mensen die ook zeer aandachtig luisteren. Gewonde soldaten revalideren ook hier.

De derde locatie is Bohodukhiv, waar we ook verschillende keren geweest zijn. Ook hier zijn ze volop bezig met antidrone netten over de weg. Er zijn al vele kilometers klaar. Hier zijn nu ongeveer 50 mensen samengekomen om het Evangelie te horen. Er wordt hier door veel mensen al enkele liederen meegezongen. We keren huiswaarts en het is buiten donker. Het luchtalarm is 3x afgegaan in de korte tijd dat we hier waren.

Na afloop van de diensten

Persoonlijk gesprek met een soldaat

Zondag 20 september 2026

Na een goede nachtrust gaan we mee met Misha naar de dienst in de eigen kerk van Merefa. Hier is van de week de vloer volledig uitgebroken omdat de centrale verwarming niet meer goed werkt. De leidingen in de vloer zaten volledig dicht. Er is 60 ton beton verwijderd. Jong en oud hielpen hieraan mee. Zaterdag waren ze aan de schoonmaak bezig en zijn de banken weer op hun plaats gezet voor de zondag. Er zijn ongeveer 250 niet-leden aanwezig. De broeders hebben mij gevraagd om een kort woord te spreken. Je hoort ze vaak zeggen “de arbeiders zijn weinig”. Andrei Tsubenko heeft alle keren de vertaling gedaan. Op de nieuwe locaties konden we de geschiedenis van de blinde Bartimeüs nog gebruiken. Veel broeders van de eigen kerk gaan uit naar de omliggende dorpen om te helpen “het Woord” uit te dragen. We eten in de kerk en spreken nog kort de man die over lectuur gaat. Hij bedankt nog voor de Bijbels en kinderboeken die ook in de vrachtwagen zaten.

De middagdiensten zijn gepland in Chuguev. De eerste is buiten aan de rand van de stad. Zo’n 50 mensen luisteren aandachtig.
Na afloop merken we de enorme dankbaarheid van de mensen hier. Ze zijn erg emotioneel. We houden nog een korte dienst in het “broederhuis” (opvang voor verslaafden) en keren weer huiswaarts.

De kale betonvloer met al nieuwe elementen voor de vloerverwarming

Dienst in het Broederhuis

Bij zonsondergang

Maandag 21 september 2026

Na het ontbijt nemen we afscheid van alle broeders en Maria. Ze zingen ons nog een lied toe en we vertrekken weer in westelijke richting. Voorbij Charkov, op de weg naar Poltava, ontmoeten we Amil uit Oeganda om wat zaken te regelen voor zijn evangeliesatiepost in het kleine dorpje Schastlevoye wat “vrolijk” betekend. Ook van deze zeer gewaardeerde broeder nemen we weer afscheid en vervolgen onze reis. Onderweg zien we nu bij daglicht dat er tussen Charkov en Poltava geen tankstation meer heel is. Op het laatst net voor Poltava is er nog één, maar deze is gesloten vanwege de dreiging. Koffie moet nog maar even wachten dan…

Opmerkelijk was, toen we op Amil stonden te wachten, begon er aan de andere kant van de weg een vrachtwagen te toeteren en reed richting Charkov. We zagen een vrouw achter het stuur, die hard aan het zwaaien was naar ons. Toen zagen we dat het een auto was met een groot Nederlands kenteken en ook met humanitaire hulp. Dat zie je zelden in deze regio…

We stoppen rond de klok van 20:00 uur en we zijn dankbaar dat de terugreis voorspoedig mag gaan.

Lied wat ons vanmorgen toegezongen werd

Prachtige zonsondergang in een land van oorlog

Deze video stuurde “de kleine koster” Danyk, de zoon van Andrei toen we gisteren wegreden. Hij is overal bij betrokken in en rond het kerkgebeuren. Andrei is de rechterhand van Misha bij het vele werk.

Andrei, Misha en wij bij het vertrek maandagochtend

Heimen met Danyk en zijn kleine zus

Dinsdag 22 september 2026

Opnieuw vertrekken we op tijd. We bezoeken in Kovel nog de voorganger van de gemeente, Walodja Chaban. We krijgen een heerlijk ontbijt en koffie van de gastvrouw. We moeten om 12:00 uur aan de grens staan, dus we nemen weer afscheid van deze zeer gastvrije mensen en komen spoedig bij de grens in Dorohusk. Intussen blijkt de overgangstijd te zijn veranderd, maar we kunnen toch snel de grens over in slechts 2 uur tijd. Zo lang het duurde op de heenweg, zo snel gaat het nu. We rijden dankbaar Polen binnen en stoppen rond middernacht, net voor de grens met Duitsland en tanken de auto nog vol. We danken de Heere voor de voorspoedige reis tot hiertoe. Heimen leest nog Psalm 121. We voelen ons gedragen door de gebeden op verschillende plaatsen in deze wereld. We hopen morgen het thuisfront te bereiken.

 

Woensdag 23 september 2026

Deze keer vertrekken we na een zeer korte nacht. We beginnen vroeg aan onze laatste etappe, omdat we beiden op tijd thuis willen zijn. En qua verkeersdrukte is het ook een groot voordeel als je vroeg vertrekt. Toen we maandag het stadje Borodyanka passeerden was er net voor ons aan de linkerkant een enorme rookkolom en een vuurzee te zien. We zochten nu de locatie op in Google Maps en constateerden dat er een brandstof depot op die locatie zit.

Rond de klok van 11:00 uur rijden we Kootwijkerbroek weer in. Dankbaar sluiten we de reis af en zelf arriveren we weer veilig om 15:30 uur thuis in het Zeeuws -Vlaamse.

We willen iedereen weer bedanken voor het meeleven en gebed.