Conferentie en weduwenbijeenkomst (4)

27 februari 2026

Hieronder vindt u het derde en laatste deel van het reisverslag naar de conferentie en de weduwenbijeenkomst.

Vrijdag 27 februari 2026

We reden via het stadje Tsjuguev (waar altijd veel militair verkeer is) naar het iets verder liggende dorp Malynivka. In het kleine kerkgebouw waren – voor het eerst – mensen genodigd om de dienst en hulpverdeling bij te wonen. Om 10.00 uur kwamen er vijftig mensen en bij de tweede dienst om 13.00 uur veertig. Met name geëvacueerden uit de omgeving van Kupiansk. Sommigen eerst zijn uit Donetsk naar Kupiansk gevlucht en nu weer alles achtergelaten. Daaronder deze keer diverse jongeren en kinderen.

Tussen de middag hebben we gegeten bij Viktor Tsjap en zijn vrouw thuis, ze hebben een pleeggezin met 10 kinderen. Hij doet veel werk in de voorste frontzones: evacuaties, voedsel en water brengen. We waren met hem in o.a. Kupiansk en Siversk.
Hij beheert ook een vluchtelingen locatie, gebouwd met hulp van de Nederlandse Stichting “Onder het kruis”. De mensen daar bezochten we eveneens.

Aansluitend in de avond brachten we een bezoek aan de verslaafdenopvang, het “Broederhuis” in Tsjuguev.

Op deze foto in Malynivka: Moeder en dochter krijgen hulp. Ze vertelt hoe ze in Pokrovsk, in december volledig bezet door de Russen, vrijwel alles verloren, het huis werd verwoest.

Locatie van de vluchtelingenopvang bij Malynivka. Het licht was uit, de ruimte beperkt. En door leed getekende gezichten. Diversen herkenden ons van onze bezoeken aan (nu onbereikbare) frontstad Kupiansk. Aangrijpend waren de verhalen.

Deze vrouw vertelt hoe zij en haar ernstig zieke man alles achterlieten in Kupiansk en hier terecht kwamen. Een kamertje met twee eenpersoons bedden en een kast. En zegt ze, terwijl ze wijst naar het andere lege bed: “Tien dagen geleden verloor ik ook mijn man, hij stierf hier”. We spreken met haar, bidden met en voor haar.

We bezoeken de verslaafdenopvang en houden daar een korte meditatieve bijeenkomst. En we zingen samen. Opvallend is hoe intensief de bijbels worden gebruikt. Aan de wand in de eigen professionele bakkerij hangen briefjes om bijbelteksten te memoreren.

De leidinggevende broeder bouwde zelf een eierbroed machine, maar zoekt een grotere.

Zaterdag 28 februari 2026

Al heel vroeg vertrokken we uit Merefa bij Charkiv om op tijd in Dnipro te zijn voor de grote, regionale weduwenbijeenkomst.

Met het laatste transport waren al 5 pallets met Duitse cadeau- en voedselpakketen en rozijnenbroden aangevoerd. Stichting Mirwam steunt ook financieel al ruim 15 jaar dit soort weduwenbijeenkomsten. In de kerk van Dnipro was het al druk. Van 10.00 tot 13.00 uur was de eerste samenkomst in de kerkzaal met gebed, zang, muzikale bijdragen en elke weduwe (totaal ruim 220) kon zich kort voorstellen en iets zeggen over haarzelf.

Jaap van Wijck, geholpen door onze tolk Leslya, sprak een groetwoord namens Mirwam.

Tussen de middag werd “plov” bereid door Sergei en Viktor (normaal doen ze “frontdienst”).

In de grote eetzaal en rond de kerk was tussen de middag veel tijd voor ontmoeting. In de middag was er de vervolgbijeenkomst. Hierbij was het mijn beurt om te spreken, over Psalm 73:25-26. Na een hartelijk afscheid reden we naar Kamjansk om de zondag daar door te brengen.

In Dnipro kon met hulp van Stichting Mirwam een sterke 2 tons aanhanger gekocht worden. Voor transport hulpgoederen en hulp bij evacuaties, e.d.

Zondag 1 maart 2026

Na een rustige, gezellige avond in het gezin van Gregory en Daria Manukjan (gezegend met 6 lieve kinderen) volgde een lange en stille nacht. De zondag brachten we met hen door in de gemeente van Kamjansk. Een verkwikking voor ons, ook geestelijk, na deze intensieve 10 dagen. De Heere zij geloofd.

Maandag 2 maart 2026

Eerste dag van de terugreis. Vanuit Kamjansk reden we via Smila. Daar namen we afscheid van onze toegewijde tolk Leslya, die RD verslaggeefster Heleen hielp in haar gesprekken met allerlei mensen. Leslya reist met de bus terug naar Wenen. Haar hulp was deze week heel fijn, met weemoed namen we afscheid.
In Smila stapten twee passagiers in. Anna, de vrouw van voorganger Ilyushin, en Katja hun dochter, om familie te bezoeken in Duitsland.
Het is prachtig lenteweer. Bij Lviv hadden we oponthoud. Een frontale botsing tussen twee trucks. Hoe nodig is ons gebed: “Bewaar ons onderweg in alle gevaren.”

Om 16.15 uur zijn we bij de grens. Drie uur later zijn we in Polen. Terug in de EU, we danken de Heere voor deze voorspoedig verlopen eerste etappe.

Dinsdag 3 maart 2026

Vanochtend vroeg om 5.00 uur zijn we vanuit Rodymno nabij de Pools-Oekraïense grens vertrokken voor de laatste 1500 km. Via Minden bij Hannover, waar we Anna en Katja bij hun familie brachten en even koffie dronken en aten. Daarna arriveerden we rond 20.00 uur in Achterberg. De Heere gaf ons zo een voorspoedige thuisreis. Zijn Naam zij geprezen voor alles wat hij ons gaf gedurende deze reis naar de Oekraïne.