Bezoek Charkov en Bogodukhov rayon, maart 2026

Zaterdag 28 maart 2026

Vandaag zijn we kalm aan opgestaan na een rustige nacht. In de bus, samen met Andrej en Pavel hebben we via Charkov naar Bogodukhov gereden (80 km). Vanuit hier zijn we met een lokale broeder naar twee dorpjes tussen Bogodukhov en Russische grens (20 km) gegaan. In het eerste dorp hielden we een dienst in een oude sportzaal annex cultuurhuis. De tweede plek was buiten bij een klein boerenbedrijfje. Het is een stille omgeving, lente. Het laatste ijs in de stille meertjes. Vogels die fluiten. Maar als je de mensen vraagt, zeggen ze hoe bedrieglijk dat is. Ze voelen de dreiging. Soms zijn er raketaanvallen, bommen, FPV drones…. Vandaag was er twee keer muziek, een Bijbels Woord, gebed, zang. Daarna werd hulp en literatuur verdeeld en fijn nagepraat over de omstandigheden. Hierbij hadden we bijzondere ontmoetingen….. Na nog te hebben gegeten in Bogadukhov reden we terug.

Eerste bijeenkomst in een oude sportzaal annex cultuurhuis.

Bij de tweede bijeenkomst was een jonge vrouw, helemaal blind. Ze werd de hele tijd lief begeleid door haar vriendin.

Het tweede hulppunt buiten, tussen Bogodukhov en de Russische grens.

We hadden een wonderlijke ontmoeting in de rimboe, 20 km van de Russische grens. Stil aandachtig zag ik haar luisteren, Natalja. Haar echtgenoot Michail, die hier boer is, bedrijvig helpend rondom. Na afloop gaf ik haar een boekje “Troost in verdriet”, van R.M. Mccheyne. Verbaast riep Michail: “o van Robert Murray McCheyne, daar hebben we een boek van over zijn leven!”. Natalja vertelde hoe God door evangelisatie haar leven veranderde, in 1997. Vurig vertelde ze. Haar bekering, geloof, doop. Ook van Michail. Hoe God hen twee gezonde kinderen gaf. Geprezen zij Gods grote Naam!!

Groeten van ons uit Charkov Oblast. Van links naar rechts bij Michail en Natalja: Johan, Gerrit, Heimen, Jan, Jaap.

Zondag 29 maart 2026

Deze zondag waren we met 5 Nederlanders in Merefa. Een prachtige lentedag in een door oorlog geteisterd land. Wat een tegenstelling. In de ochtend was er een (evangelisatie)dienst in Merefa. Aansluitend werd hulp verdeeld, deels net aangevoerd door ons. In de middag, op 25 km van de Russische grens, was een bijeenkomst in een oud sovjet-tijdperk cultuurhuis. Rustig… nou ja, drie keer luchtalarm, maar dat hoort er hier gewoon bij. Daarna in het gebedshuis van Bogodukhov gegeten en terug naar Merefa voor de avonddienst in de baptistengemeente daar. Vervolgens een lange avond nagepraat, samen met enkele anderen.

Maandag 30 maart 2026

Nadat deze morgen vroeg eerst Jan, en daarna Heimen en Gerrit huiswaarts keerden, konden we wat hulpverlening- en coördinatiezaken afwerken. In de middag waren we op een locatie in Charkov. Hier waren we in december en februari ook. Fijn om ergens vaker te zijn, met de mensen krijg je een band. Het was een fijne bijeenkomst, na afloop werden levensmiddelen, en brood (gebakken in het broederhuis) uitgedeeld. De prachtige lente avond gaf ons een rustmoment in het bos bij Merefa.

Midden in de grote stad Charkov (groter dan Rotterdam!): opvang van evacuees uit frontstad Kupiansk, waar we van 2023 tot 2025 acht keer waren. En nu voor de derde keer in deze opvang “Kupiansk” weer te ontmoeten om Hoop en hulp met hen te delen.

Twee kinderen, gevlucht uit Kupiansk (hun huis verwoest) wonen nu in Merefa. Het zijn Laura (12) en Abel (5): ze mogen zingen voor hun gevluchte stadsgenoten. We zagen hoe ontroerd sommigen waren. Andrej Tsjubenko (staand) leidt deze bezoeken en is – dag in, dag uit – een belangrijke schakel om de Nederlandse hulp op de juiste plaatsen te laten komen. Bidt gedurig of de Heere hem helpt en beschermt.