Home » Nieuwsbrieven » Nieuwsbrieven » 09-06-2022

09-06-2022

09-06-2022 Dimitri Zigankov in Smila

Vrede zij ulieden!
9 juni. Ik schrijf een brief na een lange pauze. Er gebeurde veel in die tijd.

De eerste is dat mijn vrouw en vier kinderen en ik Duitsland hebben bezocht. De twee oudsten, een dochter en een zoon, besloten naar Amerika te vliegen en we wilden ze heel graag uitgeven. Door de genade van de Heere konden we de kinderen in Duitsland ontmoeten, een beetje tijd samen doorbrengen en voor onbepaalde tijd afscheid van hen nemen.

Terwijl we in Duitsland waren, werden verschillende luchtaanvallen en artilleriebeschietingen uitgevoerd op Krasnapylia. Ik belde mijn broers en zussen en ze deelden sterke ervaringen. Nog een paar mensen besloten een tijdje naar Europa te gaan. Moge God zowel degenen die vertrokken zijn als degenen die gebleven zijn zegenen en bewaren.

We blijven tot God bidden, alleen Hij kan deze oorlog stoppen.

Nadat we de kinderen naar Amerika hadden uitgegeven, keerden we terug naar Smila en moesten we een aantal problemen oplossen. Onderweg hebben we wat humanitaire hulp gebracht voor mensen in nood en over een week gaan we weer naar Duitsland voor de bruiloft van onze vrienden. Nu is er in de stad Smila een nieuw soort Evangelisatie, ik heb er al eerder over geschreven, onze broeders en zusters begonnen gezinnen te bezoeken en hulp te bieden waarin er echtgenoten of zonen zijn die aan het front stierven.

Heel vaak ligt het hele Evangelie in het feit dat je gewoon moet huilen met deze vrouwen, moeders en kinderen, geen humanitaire hulp zal de tragedie van deze gezinnen vullen en ik wil, op zijn minst een beetje, deze harten verwarmen, die bevroren zijn van pijn, met Gods liefde.
Moge de Heere hen troosten!

Aan de algemene zorgen over de staat van beleg, over de kerk, over familieleden en vrienden, kwamen zorgen over oudere jongens die al ouder zijn dan 18 jaar.
In Smila, op straat, begonnen ze dagvaardingen uit te delen aan het leger. De oorlog vraagt steeds meer offers aan beide kanten.
Dus ik wil dat mensen stoppen met deze waanzin, jonge mannen, getalenteerd, mooi, sterk, zomaar, absoluut onterecht, hun leven geven, of het leven, geluk, de toekomst van andere mensen wegnemen.
Heere, ontferm U over hen, ze weten niet wat ze doen.

Broeder Dimitri als vluchteling in Smila

 


«   »